👉 👉 Kijk ook eens in onze realtime Situation Room — waar we nieuws, markten en geopolitiek live volgen.

1) Alan Thompson:

“Een intern AI-model van OpenAI zou een wiskundig probleem hebben opgelost dat sinds 1946 openstond. Het ging om een vraag van de beroemde wiskundige Paul Erdős over punten op een vlak: hoeveel paren punten kunnen exact dezelfde afstand van elkaar hebben? Wiskundigen dachten al tientallen jaren dat een bepaald soort rooster — vergelijkbaar met vakjes op ruitjespapier — ongeveer de beste oplossing was. Maar het AI-model vond een nieuwe manier om punten te plaatsen, waardoor er méér van die gelijke afstanden mogelijk zijn dan men dacht. Het bewijs gebruikt heel geavanceerde wiskunde uit de getaltheorie, maar past die toe op een meetkundig probleem. Externe wiskundigen, waaronder Fields-medaillewinnaar Tim Gowers, zouden het bewijs hebben nagekeken en het een mijlpaal voor AI in de wiskunde hebben genoemd.

Volgens de vooraanstaande getaltheoreticus prof. Arul Shankar van de University of Toronto: “Naar mijn mening toont dit paper aan dat huidige AI-modellen meer zijn dan alleen hulpmiddelen voor menselijke wiskundigen. Ze zijn in staat om originele, ingenieuze ideeën te bedenken en die vervolgens volledig uit te werken.”

Lees de aankondiging van OpenAI, lees het bewijs en lees het begeleidende paper.

Niemand wil het zeggen, dus ik doe het. Terwijl definities blijven verschuiven en de doelpalen telkens opnieuw worden verplaatst, is het bewijs duidelijk: wanneer een systeem slimmer redeneert dan onze briljantste menselijke geesten bij problemen die menselijke experts niet konden oplossen, zijn we het terrein van ASI — Artificial Super Intelligence — binnengegaan. Het interne model van OpenAI toont vroege ASI-capaciteiten, al liggen de werkelijk transformerende superintelligente systemen nog voor ons. De geschiedenis zal dit moment — 20 mei 2026 — markeren als de eerste publiek zichtbare ASI-prestatie.” (Bronnen: OpenAI/ Life Architect/ cursief mijn)

2) Michel Maus:

“Het kan niet worden ontkend dat de centenindex de koopkracht van heel wat mensen zal aantasten. Het mediaanloon in België bedroeg in 2022 volgens Statbel 3.728 euro bruto per maand, hetgeen betekent dat de helft van alle werknemers en ambtenaren meer verdient en dus met quasi zekerheid door de centenindex zullen worden getroffen.

Hoewel de maatregel technisch is ingekleed als een tijdelijke loonmatiging zorgt het mechanisme enerzijds voor positieve budgettaire effecten (extra inkomsten en minder uitgaven) voor de overheid en anderzijds voor minder besteedbaar inkomen (koopkracht) voor de gezinnen. In essentie heeft de centenindex dan ook net hetzelfde effect als een belastingverhoging.

De loonmatiging bij bedrijven werkt immers niet volledig door. De werkgever bespaart wel op de loonkosten maar is verplicht om de helft van de uitgespaarde indexering door te storten aan de overheid via een specifieke, nieuwe bijdrage aan de RSZ (de loonmatigingsbijdrage). Omdat de overheid hier een nieuw financieel kanaal creëert om middelen rechtstreeks uit de loonmassa af te romen naar de schatkist, kan dit als een (para)fiscale belastingverhoging op arbeid worden beschouwd. Wat normaal naar de werknemer zou vloeien (en waar de overheid via de normale personenbelasting een deel van zou nemen), wordt nu direct aan de bron voor de helft opgeëist.” Lees het volledige stuk. (Bron: LinkedIn)