1) European Conservative:

“Brussel richt zich op particuliere spaargelden nu het overheidsgeld opraakt. Ursula von der Leyen wil een groter deel van de circa 10.000 miljard euro aan Europese spaargelden richting investeringen sturen. Ongeveer 70% van het spaargeld van EU-huishoudens staat vandaag op bankrekeningen. Via fiscale voordelen, nieuwe beleggingsproducten en aangepaste regelgeving wil Brussel dat geld mobiliseren voor Europese bedrijven en strategische investeringen. De reden is eenvoudig: Europa heeft volgens het Draghi-rapport jaarlijks 750 tot 800 miljard euro extra nodig voor industrie, energie, defensie, infrastructuur en digitalisering, terwijl veel lidstaten al met hoge schulden kampen.

Het initiatief heet de Savings and Investments Union en bouwt voort op de grotendeels mislukte Capital Markets Union uit 2015. De Commissie mikt op maximaal 470 miljard euro extra investeringen. De kernverschuiving is politiek belangrijk: Brussel beperkt zich niet langer tot het beheer van publieke middelen, maar wil ook steeds sterker beïnvloeden waar particulier spaargeld terechtkomt.”

[Nvddw.: Europa’s gebrek aan risicokapitaal is niet het fundamentele probleem, maar een symptoom van een klimaat waarin bureaucratie, regelgeving en belastingen ondernemen en investeren minder aantrekkelijk maken. Maak Europa opnieuw aantrekkelijk voor ondernemers en investeerders, en het kapitaal zal volgen.]

2) Robin Brooks:

“De wereldwijde obligatiemarkten staan in vuur en vlam. Elke dag stijgen de rendementen wel ergens. De grootste stijger van vandaag is Japan, waar de 10y10y-forward (rood) met 10 basispunten is gestegen. Dat heeft een domino-effect op de rest van de wereld en drijft de rendementen wereldwijd omhoog. We zijn getuige van een wereldwijde uitverkoop...” 👇 (Bron: X)

3) Lauren Leek:

“ Waarom alles er hetzelfde begint uit te zien. Aanbevelingsalgoritmen hebben alles naar het gemiddelde afgestemd. MovieTweetings toont bijna een miljoen openbare filmbeoordelingen sinds 2013, verspreid over ongeveer 38.000 films. Als iedereen een beetje van alles zou bekijken, zou de lijn ongeveer diagonaal lopen. In werkelijkheid schiet ze bijna recht omhoog. De populairste één procent van de films, zo’n 380 titels, trekt bijna veertig procent van alle aandacht. De helft van alles wat bekeken wordt, bevindt zich binnen de populairste twee procent. En 38 films — slechts een tiende van één procent van de hele catalogus — zijn op zichzelf goed voor meer dan een achtste van alle activiteit 👇.

Dat is hoe “meer keuze dan ooit” er van binnenuit uitziet: een enorme catalogus die technisch gezien volledig bereikbaar is, maar in de praktijk een bijna verticale muur van eenvormigheid waar bijna iedereen tegenop klimt.” Lees het volledige stuk. (Bron: Substack)