👉 👉 Kijk ook eens in onze realtime Situation Room — waar we nieuws, markten en geopolitiek live volgen.

1) Bert van Son:

“De consument zie ik als grootste struikelblok, omdat hij duurzaamheid niet belangrijk genoeg vindt. We hebben laten onderzoeken wat bij het kopen van een spijkerbroek belangrijk wordt gevonden. Er zijn dertien factoren, zoals de pasvorm, de prijs, de kleur en noem maar op, die komen eerst. Pas op plek veertien staat duurzaamheid. Dat zie ik als het grootste probleem. […]

Er zijn Europese regels die eisen dat producenten ten minste de helft van hun kleding terugnemen voor recycling en daarnaast gerecycled materiaal in hun kleding moeten gaan gebruiken. Dat hun productverantwoordelijkheid is uitgebreid, zie ik mede als onze verdienste; vanaf het begin van MUD Jeans heb ik voor dit soort regels gepleit. Door ermee voorop te lopen zijn we als bedrijf jarenlang een luis in de pels van de jeansindustrie geweest. Maar nu komt het aan op naleving van de regels. Dat lukt nog totaal niet, ik zie nog geen enkele verandering in de industrie. Er zijn ook nog geen boetes uitgedeeld, de boefjes van de kledingbranche kunnen rustig doorgaan. Ik weet dat ik geen vrienden met dat soort opmerkingen maak, maar het is wel hoe het ervoor staat.” (Bron: De Volkskrant)

2) Nathalie De Ceulaer:

Het is verleidelijk om Ilham Kadri te verketteren omdat ze een hoge verloning kreeg bij de chemiegroep Syensqo, maar het probleem ligt elders. […] Hogere CEO-vergoedingen leiden niet tot betere prestaties voor de aandeelhouders. Bestuurders zijn op dat vlak zoals politici. Beide groepen lijden onder het agencyprobleem. Omdat ze niet hun eigen geld uitgeven, is er geen natuurlijke rem op hun vrijgevigheid. ‘Ja’ zeggen als hoge eisen worden gesteld is veel gemakkelijker dan moeilijke onderhandelingen voeren. Ook al behoort dat tot de plicht van de bestuurders Maar terwijl politici geregeld worden afgerekend op hun beslissingen - in de pers of in het stemhokje - zit een bestuurder in een veel comfortabelere positie.

Het is verleidelijk om Kadri te verketteren om haar hoge verloning. Zeker nu die haar niet heeft tegengehouden andere horizonten op te zoeken. Maar dat is een misvatting. Ze deed wat elke rationele professional zou doen: haar marktwaarde verzilveren. Het probleem ligt bij wie aan de andere kant van de tafel zat. (Bron: De Tijd)

3) 21News:

“Naast wapens, infecteert een tweede virus de Amerikaanse maatschappij.  Buiten het hotel zwaaiden betogers vóór, maar ook na de aanslag nog met borden waarop "Death to Tyrants" stond. 

Democraten en Republikeinen zien mekaar niet langer als tegenstanders met andere inzichten, maar als vijanden die bestreden moeten worden. Dat onderscheid is fundamenteel, want tegenstanders overtuig je tijdens debatten, maar vijanden elimineer je. Dat "staged" (opgezet spel) urenlang trending was op X na de aanslag van zaterdag, illustreert hoe samenzweringstheorieën het politieke debat in Amerika hebben overgenomen. Een natie die schietpartijen als fait accompli aanvaardt, die oppositie omschrijft als vijanden en die samenzweringstheorieën verkiest boven feiten, is een natie die haar eigen fundament ondergraaft.”

Lees het volledige stuk.