1) Pieter Timmermans:

“Zet de economie opnieuw centraal. Alle welvaart begint bij de toegevoegde waarde die ondernemingen creëren. Daarmee worden lonen betaald, investeringen gefinancierd en belastingen geïnd. Zonder sterke bedrijven geen sterke overheid. Dat vraagt een fundamentele mentaliteitswijziging. De overheid bestaat niet naast de economie, maar dankzij de economie. Haar eerste opdracht moet dan ook zijn om ondernemerschap, investeringen en competitiviteit maximaal te ondersteunen.” Lees het volledige stuk. (Bron: De Tijd)

2) Cieltje Van Achter:

“In Brussel is iedereen bevoegd en niemand verantwoordelijk. Dat is nu eenmaal de realiteit, en dat is een groot probleem. Neem bijvoorbeeld de netheid van de stad. Daarvoor heb je twintig verschillende administraties of politieke verantwoordelijken: de negentien gemeenten en daarnaast nog het Gewest. Allemaal zijn ze bevoegd voor netheid en allemaal voeren ze hun eigen beleid. Op zo’n klein grondgebied leidt dat onvermijdelijk tot versnippering. Bovendien weet bijna geen enkele Brusselaar wie nu eigenlijk verantwoordelijk is voor de netheid van de stad. En dat is echt desastreus.

Ik ga een concreet voorbeeld geven. Neem de Aarschotstraat aan het Noordstation, de prostitutiewijk. Eén straat, maar ze loopt door Brussel-Stad, Sint-Joost en Schaarbeek. Je hebt daar dus drie burgemeesters, met drie verschillende visies op prostitutie. Maar als je in één straat drie visies hebt, heb je eigenlijk geen visie. Dan heb je geen beleid, geen duidelijke lijn en geen richting. En dat is precies het probleem van Brussel.”

Beluister de volledige podcast. (Bron: Discours met de Boys)

3) Yuval Noah Harari:

“Vandaag begrijpen nog maar weinig mensen het financiële systeem volledig. Om bijvoorbeeld de obligatiemarkt echt te doorgronden, moet je enorme hoeveelheden data en complexe wiskundige modellen kunnen verwerken. Voor het menselijke brein is dat moeilijk, voor AI is dat net eenvoudig. Daarom zullen mensen steeds meer financiële beslissingen aan AI overlaten. Die systemen zullen nieuwe financiële instrumenten ontwikkelen die veel complexer zijn dan aandelen en obligaties, tot op een punt waarop mensen ze zelf niet meer begrijpen.

Dan kan een financiële crisis ontstaan waarbij adviseurs naar een president of premier stappen en zeggen: de markt stort in, we weten niet waarom, maar de AI zegt dat we X moeten doen. Niemand begrijpt waarom, maar we moeten erop vertrouwen omdat we zelf niet meer kunnen volgen wat er gebeurt. En precies daar zit de fundamentele paradox: als vertrouwen het belangrijkste kapitaal van het financiële systeem is, wat gebeurt er dan wanneer we een systeem moeten vertrouwen dat niemand nog begrijpt? Dat zou een vertrouwenscrisis kunnen veroorzaken die veel groter is dan die van 2007 en 2008.” (Bron: The Economist/ YouTube/ cursief mijn)