“Minstens 135 miljard euro. Dat is de ondergrens voor het Belgische familiekapitaal dat via de onderzochte holdingstructuren wordt aangehouden. Daarvan bevindt 87 miljard euro zich bij 231 families boven 100 miljoen euro. Nog eens 55,6 miljard euro zit bij 1.387 holdings tussen 20 en 100 miljoen euro. Na correctie voor mogelijke overlap komt de monitor uit op minstens 135 miljard euro. Het woord minstens is daarbij belangrijk. De bedragen zijn boekwaarden, geen marktwaarden. Bovendien blijven onder meer vermogen in maatschappen, private stichtingen en effectenrekeningen en bepaalde buitenlandse structuren buiten beeld. De werkelijke waarde van het Belgische familiekapitaal ligt dus hoger.

Wie bij grote familiale vermogens automatisch denkt aan complexe structuren met veel personeel en financiering, krijgt in de monitor een genuanceerder beeld. De doorsnee familiale topholding boven 100 miljoen euro bestaat voor 91% uit deelnemingen en wordt voor 92% met eigen vermogen gefinancierd. De mediaanholding heeft geen personeel en slechts 2% liquiditeit. Van de holdings waarvoor vijf volledige boekjaren beschikbaar zijn, keerde 49% in die periode niets uit.”

“In een van de landen met de grootste herverdeling ter wereld, waar de levensomstandigheden het sterkst worden gelijkgetrokken, waar iedereen volop kansen krijgt, waar cultuur en onderwijs tot en met de universiteit gratis toegankelijk zijn en waar de mensenrechten bijzonder goed worden gerespecteerd, is een aanzienlijk deel van de bevolking ervan overtuigd dat het in een samenleving leeft die wordt gekenmerkt door onrecht en systemisch geweld.

In dit land van melk en honing voelen velen zich dus alsof ze in de hel leven. Tocqueville beschreef die paradox al treffend: hoe gelijker een samenleving wordt, hoe ondraaglijker de ongelijkheden die overblijven. Dat heeft ook te maken met de keerzijde van de meritocratie. In tegenstelling tot het ancien régime, waarin je afkomst je plaats in de samenleving bepaalde, legt een meritocratische samenleving de verantwoordelijkheid voor iemands maatschappelijke positie bij het individu zelf.”

🔒

De rest van dit item staat in Brevity Pro

Samen met 7 à 9 andere items, de audioversie, de Agenda en de Selection.

€1 de eerste maand, daarna €9,99 per maand. Uitschrijven kan altijd.

Podcast van de week

Yuval Noah Harari in gesprek met Zanny Minton Beddoes (The Economist)

Harari waarschuwt dat AI niet alleen een hulpmiddel blijft, maar uiteindelijk controle over de beschaving kan verwerven. Met de hoofdredacteur van The Economist verkent hij wat het betekent om mens te zijn in een wereld waarin AI steeds meer invloed krijgt.

Uw eerste podcast is gratis: beluister de samenvatting →