1) Erik Saelens:

“Veel van de economische hervormingen die Europa nodig heeft, zijn bekend: hogere productiviteit en investeringen, minder barrières voor ondernemerschap, competitievere belastingen, hogere werkgelegenheid, langer werken naarmate de levensverwachting stijgt, kleinere begrotingstekorten, eenvoudiger administratie, diepere kapitaalmarkten en goedkopere energie.

Het echte probleem is politiek. Hoe overtuig je burgers dat het behoud van de welvaartsstaat betekent dat ze er minder van kunnen verwachten? Hervormingen vragen verantwoordelijkheid, uitgestelde beloning en soms offers, terwijl politieke tegenstanders eenvoudig kunnen beloven dat alles behouden blijft en “iemand anders” zal betalen.

Het Europese model is bijzonder goed in het creëren van groepen die bestaande voordelen verdedigen, maar veel minder goed in het mobiliseren van steun voor toekomstige economische groei. De cruciale uitdaging is daarom een geloofwaardig politiek verhaal: hervormingen zijn geen afbraak van het Europese sociale model, maar mogelijk de enige manier om de belangrijkste onderdelen ervan te redden voordat de economische basis eronder verdwijnt.” Lees het volledige stuk. (Bron: LinkedIn)

2) Wall Street Journal:

“Een medewerker van Anthropic trok op een zondagavond al joggend door San Francisco toen hij Claude via zijn smartphone vroeg zich te wagen aan de Riemann-hypothese, een van de beroemdste onopgeloste problemen uit de wiskunde. Jarred Sumner is zelf nauwelijks wiskundig geschoold en spelde zelfs de naam Riemann verkeerd. Claude loste het 167 jaar oude probleem niet op, maar kwam na 54 uur rekenen wel tot een verwante ontdekking die een Stanford-wiskundige omschreef als het indrukwekkendste wiskundige resultaat dat AI tot nu toe heeft geproduceerd.

Opvallend was vooral Sumners rol. Hij begreep de complexe vergelijkingen nauwelijks en beperkte zich vooral tot aanmoedigingen als “je kunt dit” en “ga door”. Telkens wanneer Claude vastliep of twijfelde, spoorde Sumner het model aan verder te zoeken. Volgens Anthropic illustreert het experiment een merkwaardig verschijnsel: geavanceerde AI-modellen lijken soms beter te presteren wanneer mensen hen expliciet vertrouwen en positief aanmoedigen.”

3) Grote technologiebedrijven rapporteren elk kwartaal enorme investeringen in AI-infrastructuur, van datacenters tot chips. Maar die officiële kapitaaluitgaven geven slechts een deel van de werkelijke toekomstige verplichtingen weer. Uit een analyse van de voetnoten bij de recentste beursdocumenten blijkt dat negen grote technologiebedrijven samen ongeveer 3.000 miljard dollar aan verplichtingen buiten de balans hebben staan, grotendeels gerelateerd aan AI.

Die toekomstige uitgaven groeien bovendien sneller dan de klassieke kapitaalinvesteringen. De betrokken bedrijven rapporteerden over het afgelopen jaar samen ongeveer 600 miljard dollar aan capex. De buitenbalansverplichtingen zijn daarmee ongeveer vijf keer zo groot. Ze bedragen ook ongeveer drie keer zoveel als de uitstaande leaseverplichtingen en langlopende schulden van deze bedrijven samen. De cijfers suggereren dat de financiële inzet op AI veel groter is dan uit de gebruikelijke investeringscijfers blijkt. (Bron: Wall Street Journal/ cursief mijn)