👉 👉 Kijk ook eens in onze realtime Situation Room — waar we nieuws, markten en geopolitiek live volgen.

1) Guido Cardinaels:

“Wanneer we de totale omvang van de verdoken subsidies proberen te schatten, moeten we verder kijken dan de directe overschrijvingen. Denk aan het btw-nultarief voor de pers, de fiscale voordelen voor bedrijfswagens (een miljardensubsidie voor de automobielsector en hogere middenklasse), en de dienstencheques, die in feite een massale overheidsfinanciering zijn van een private arbeidsmarkt. Als we die fiscale uitgaven (‘tax expenditures’), de loonsubsidies, de partijfinanciering en de regionale werkingssubsidies aan het middenveld optellen, komt het totale bedrag aan overheidssteun in België naar schatting uit op een astronomische 80 tot 95 miljard euro per jaar.

Dat systeem creëert een gevaarlijke subsidieverslaving. Bedrijven en organisaties baseren hun businessmodel niet langer op marktefficiëntie, maar op hun vermogen om subsidies binnen te halen. België pompt hiermee verhoudingsgewijs twee tot drie keer meer geld rond dan buurlanden zoals Nederland of Duitsland. Waar zij kiezen voor een transparante fiscaliteit met lagere basistarieven, kiest België voor een systeem van ‘eerst afpakken en dan (een beetje) teruggeven’. Dat leidt tot een gigantische administratieve overhead en een gebrek aan democratische controle, aangezien veel van die stromen via complexe fiscale codes aan het oog van de burger en de politiek worden onttrokken.” Lees het volledige stuk. (Bron: Doorbraak/ cursief mijn)

2) Vaartijden bepalen het tempo: ladingen uit de Golf bereiken Azië in ongeveer 10-20 dagen, waarbij ze eerst aankomen in India en later in Noordoost-Azië. Europa en Afrika volgen, met transittijden van ongeveer 20-35 dagen, terwijl de Amerikaanse Golfkust zich aan het einde van de keten bevindt met ongeveer 35-45 dagen. Net als tijdens COVID ontvouwt de schok zich sequentieel in plaats van gelijktijdig — een voortschrijdende verstoring van de bevoorrading die zich westwaarts verplaatst, bepaald door scheepvaarttijden en ongelijkmatig opgevangen door regionale voorraden.

Dit betekent dat Azië — sterk afhankelijk van olie en producten uit de Golf — de druk al begint te voelen, aangezien ladingen van vóór de sluiting grotendeels zijn opgedroogd. Afrika is de volgende. Europa zal de impact waarschijnlijk tegen half april voelen, wanneer de laatste ladingen uit februari aankomen zonder vervanging, maar de schok zal zich eerder uiten in stijgende kosten en concurrentie met Azië dan in daadwerkelijke tekorten 👇. (Bron: JP Morgan)